๔. มหาศาลสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๖๘๙ · บรรทัด ๕๖๘๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สาวตฺถินิทานํ ฯ อถ โข อญฺญตโร พฺราหฺมณมหาสาโล ลูโข ลูขปาปุรโณ ๒- เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควตา สทฺธึ สมฺโมทิ สมฺโมทนียํ กถํ สาราณียํ วีติสาเรตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข ตํ พฺราหฺมณมหาสาลํ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. กถํ ฯ ๒ ม. ลูขปาวุรโณ ฯ ภควา เอตทโวจ กินฺนุ ตฺวํ พฺราหฺมณ ลูโข ลูขปาปุรโณติ ฯ อิธ เม โภ โคตม จตฺตาโร ปุตฺตา เต มํ ทาเรหิ สํปุจฺฉ ๑- ฆรา นิกฺขาเมนฺตีติ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- —
- วีติสาเรตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯE-Tipitaka
- นิสีทิ
- —E-Tipitaka
- ฯ เอกมนฺตํ
- —E-Tipitaka
- พฺราหฺมณมหาสาลํ @เชิงอรรถ: ๑
- พฺราหฺมณมหาสาลํ #๑E-Tipitaka
- —
- เต มํ ทาเรหิ สํปุจฺฉ ๑ ฆรา นิกฺขาเมนฺตีติ ฯ [๖๙๐] เตนหิ ตฺวํ พฺราหฺมณ อิมา คาถาโย ปริยาปุณิตฺวา ๒ สภายํ มหาชนกาเย สนฺนิปติเต ปุตฺเตสุ จ สนฺนิสินฺเนสุ ภาสสฺสุ เยหิ ชาเตหิ นนฺทิสฺสํ เยสญฺจ ภวมิจฺฉิสํ เตE-Tipitaka
- ฆรา
- สาว วาเทนฺติ สูกรํ อสนฺตา กิร มํ ชมฺมา ตาต ตาตาติ ภาสเร รกฺขสา ปุตฺตรูเปน เตน ชหนฺติ วโยคตํ อสฺโสว ชิณฺโณ นิพฺโภโค ขาทนา อปนียติ พาลกานํ ปิตา เถโร ปราคาเรสุE-Tipitaka
- นิกฺขาเมนฺตีติ
- ภิกฺขติ ทณฺโฑว กิร เม เสยฺโย ยญฺเจ ปุตฺตา อนสฺสวา จณฺฑมฺปิ โคณํ วาเรติ อโถ จณฺฑมฺปิ กุกฺกุรํ อนฺธกาเร ปุเร โหติ คมฺภีเร คาธเมธติ ทณฺฑสฺส อานุภาเวน ขลิตฺวา ปฏิติฏฺฐตีติE-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๕ ข้อ ๖๘๙ หน้าที่ ๒๕๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด