๖. อภินันทนสูตร
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๔๑๒ · บรรทัด ๔๖๔๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตตฺร โข ภควา ... โย ภิกฺขเว ปฐวีธาตุํ อภินนฺทติ ทุกฺขํ โส อภินนฺทติ ฯ โย ทุกฺขํ อภินนฺทติ อปริมุตฺโต โส ทุกฺขสฺมาติ วทามิ ฯ โย อาโปธาตุํ อภินนฺทติ ... โย เตโชธาตุํ อภินนฺทติ ... โย วาโยธาตุํ อภินนฺทติ ทุกฺขํ โส อภินนฺทติ ฯ โย ทุกฺขํ อภินนฺทติ อปริมุตฺโต โส ทุกฺขสฺมาติ วทามิ ฯ
โย จ โข ภิกฺขเว ปฐวีธาตุํ น อภินนฺทติ ทุกฺขํ โส น อภินนฺทติ ฯ โย ทุกฺขํ น อภินนฺทติ ปริมุตฺโต โส ทุกฺขสฺมาติ วทามิ ฯ โย อาโปธาตุํ ... โย เตโชธาตุํ ... โย วาโยธาตุํ น อภินนฺทติ ทุกฺขํ โส น อภินนฺทติ ฯ โย ทุกฺขํ น อภินนฺทติ ปริมุตฺโต โส ทุกฺขสฺมาติ วทามีติ ฯ ฉฏฺฐํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๖ ข้อ ๔๑๒ หน้าที่ ๒๐๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด