๗. เจตนาสูตร
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๖๑๒ · บรรทัด ๖๕๑๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตํ กึ มญฺญสิ ราหุล รูปสญฺเจตนา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... สทฺทสญฺเจตนา ... คนฺธสญฺเจตนา ... รสสญฺเจตนา ... โผฏฺฐพฺพ- สญฺเจตนา ... ธมฺมสญฺเจตนา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... ฯ
เอวํ ปสฺสํ ราหุล สุตวา อริยสาวโก รูปสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ สทฺทสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ คนฺธสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ รสสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ โผฏฺฐพฺพสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติฅ ธมฺมสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ ฯเปฯ ปชานาตีติ ฯ สตฺตมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๖ ข้อ ๖๑๒ หน้าที่ ๒๙๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด