๗. อุปปาเทตัพพสูตร
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๓๖๒ · บรรทัด ๑๐๓๐๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๖๒]
๙๑ ฉ ภิกฺขเว ธมฺเม อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล @เชิงอรรถ: ๑ ม. ปิสทฺโท นตฺถิ ฯ ๒ ม. อุปฏฺฐาเปติ ฯ อุปฺปาเทตุํ กตเม ฉ สกฺกายทิฏฺฐึ วิจิกิจฺฉํ สีลพฺพตปรามาสํ อปายคมนิยํ ราคํ อปายคมนิยํ โทสํ อปายคมนิยํ โมหํ อิเม โข ภิกฺขเว ฉ ธมฺเม อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล อุปฺปาเทตุนฺติ ฯ
ซ่อนที่มาต่าง
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ปุคฺคโล @เชิงอรรถ: ๑
- ปุคฺคโล #๑E-Tipitaka
- —
- สีลพฺพตปรามาสํ อปายคมนิยํ ราคํE-Tipitaka
- ราคํ
- โทสํE-Tipitaka
- โทสํ
- —E-Tipitaka
- อปายคมนิยํ
- —E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๒ ข้อ ๓๖๒ หน้าที่ ๔๘๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด