กุสลสูตร
เล่มที่ ๒๔ · ข้อ ๑๓๖ · บรรทัด ๕๖๗๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
กุสลญฺจ โว ภิกฺขเว เทสิสฺสามิ อกุสลญฺจ ๒- ตํ @เชิงอรรถ: ๑ ม. สพฺพวาเรสุ เทเสสฺสามิ ฯ ๒ ม. อกุสลญฺจ โว ... กุสลญฺจ ฯ สุณาถ สาธุกํ มนสิกโรถ ภาสิสฺสามีติ ฯ เอวํ ภนฺเตติ โข เต ภิกฺขู ภควโต ปจฺจสฺโสสุํ ฯ ภควา เอตทโวจ กตมญฺจ ภิกฺขเว อกุสลํ มิจฺฉาทิฏฺฐิ ฯเปฯ มิจฺฉาวิมุตฺติ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว อกุสลํ ฯ กตมญฺจ ภิกฺขเว กุสลํ สมฺมาทิฏฺฐิ ฯเปฯ สมฺมาวิมุตฺติ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว กุสลนฺติ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ตํ @เชิงอรรถ: ๑
- ตํ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๔ ข้อ ๑๓๖ หน้าที่ ๒๕๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด