๑๐. อุฏฐานสูตร
เล่มที่ ๒๕ · ข้อ ๓๒๗ · บรรทัด ๘๐๙๓
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๒๗.๗๕๗| ๑๐ อุฏฺฐหถ นิสีทถ โก อตฺโถ สุปิเตน โว อาตุรานํ หิ กา นิทฺทา สลฺลวิทฺธาน รุปฺปตํ ฯ |๓๒๗.๗๕๘| อุฏฺฐหถ นิสีทถ ทฬฺหํ สิกฺขถ สนฺติยา มา โว ปมตฺเต วิญฺญาย (มจฺจุราชา) อโมหยิตฺถ วสานุเค ฯ |๓๒๗.๗๕๙| ยาย เทวา มนุสฺสา จ สิตา ติฏฺฐนฺติ อตฺถิกา ตรเถตํ วิสตฺติกํ ขโณ โว ๑- มา อุปจฺจคา ขณาตีตา หิ โสจนฺติ นิรยมฺหิ สมปฺปิตา ฯ |๓๒๗.๗๖๐| ปมาโท รโช ปมาทา ๒- ปมาทานุปติโต รโช อปฺปมาเทน วิชฺชาย อพฺพูเฬฺห ๓- สลฺลมตฺตโนติ ฯ อุฏฺฐานสุตฺตํ ทสมํ ฯ -------- @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. เว ฯ ๒ ม. ปมาโท ฯ ยุ. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๓ ม. ยุ. อพฺพเห ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๕ ข้อ ๓๒๗ หน้าที่ ๓๘๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด