๒. มหาโกฏฐิตเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๓๙ · บรรทัด ๔๙๘๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๑๓๙]
|๑๓๙.๒| ๒ อุปสนฺโต อุปรโต มนฺตภาณี อนุทฺธโต ธุนาติ ปาปเก ธมฺเม ทุมปตฺตํว มาลุโตติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มหาโกฏฺฐิโต ๓- เถโร คาถํ อภาสิตฺถ ๔- ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อตฺตุปนายิกา ฯ ๒ ม. ยุ. อภาสิสุํ ฯ ๓ ม. มหาโกฏุฐิโก ฯ @ ๔ ม. อภาสิตฺถาติ ฯ สพฺพตฺถ อีทิสเมว ฯ
ซ่อนที่มาต่าง
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๓๙ หน้าที่ ๒๖๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด