๒. มหาวัจฉเถรคาถา

ภิกษุมีกำลังปัญญา สมบูรณ์ด้วยศีลและวัตร มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌาน มีสติ บริโภคโภชนะตามมีตามได้ มีราคะไปปราศแล้ว พึงหวังได้ ซึ่ง กาลปรินิพพานในศาสนานี้. ๓. วนวัจฉเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับรมณียสถาน