๑๐. วัฑฒมานเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๗๗ · บรรทัด ๕๒๑๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๗๗.๔๐| ๑๐ สตฺติยา วิย โอมฏฺโฐ ฑยฺหมาเนว ๑- มตฺถเก ภวราคปฺปหานาย สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเชติ ฯ วฑฺฒมาโน เถโร ฯ อุทฺทานํ คหุรตีริโย ๒- สุปฺปิโย โสปาโก จ ๓- โปสิโย จ ๔- สามญฺญกานิ กุมาปุตฺโต กุมาปุตฺตสหายโก ควมฺปติ ติสฺสตฺเถโร วฑฺฒมาโน มหายโสติ ฯ วคฺโค จตุตฺโถ ฯ ---------------- @เชิงอรรถ: ๑ ม. ฑยุหมาโนว ฯ ๒ ยุ. คหฺวรตีริโย ฯ ๓ ม. เจว ฯ ๔ ม. จสทฺโท นตฺถิ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ---------------- @เชิงอรรถ: ๑
- ______________________ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๗๗ หน้าที่ ๒๖๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด