๑๗. เปสการิยวิมาน
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๗ · บรรทัด ๔๗๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๗.๑๕๓| อิทํ วิมานํ รุจิรํ ปภสฺสรํ เวฬุริยตฺถมฺภํ สตตํ สุนิมฺมลํ ๑- สุวณฺณรุกฺเขหิ สมนฺตโมตฺถตํ ฐานํ มมํ กมฺมวิปากสมฺภวํ |๑๗.๑๕๔| ตตฺรูปปนฺนา ปุริมจฺฉรา อิมา สตํ สหสฺสานิ สเกน กมฺมุนา ตุวํสิ อชฺฌูปคตา ยสสฺสินี โอภาสยํ ติฏฺฐสิ ปุพฺพเทวตา |๑๗.๑๕๕| สสี อธิคฺคยฺห ยถา วิโรจติ นกฺขตฺตราชาริว ตารกาคณํ ตเถว ตฺวํ อจฺฉราสงฺคณํ อิมํ ททฺทลฺลมานา ยสสา วิโรจสิ |๑๗.๑๕๖| กุโต นุ อาคมฺม อโนมทสฺสเน อุปปนฺนา ตฺวํ ภวนํ มมํ อิทํ พฺรหฺมํว เทวา ติทสา สหินฺทกา สพฺเพ น ตปฺปามเส ทสฺสเนน ตนฺติ ฯ |๑๗.๑๕๗| ยเมตํ สกฺก อนุปุจฺฉเส มมํ กุโต จุตา อิธ อาคตา ตุวํ พาราณสี นาม ปุรตฺถิ กาสินํ ตตฺถ ปุเร อโหสึ เปสการิกา ๒- @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ยุ. สุนิมฺมิตํ ฯ ๒ โป. ม. ยุ. เกสการิกา ฯ |๑๗.๑๕๘| พุทฺเธ จ ธมฺเม จ ปสนฺนมานสา สงฺเฆ จ เอกนฺตคตา อสํสยา อขณฺฑสิกฺขาปทา อาคตปฺผลา สมฺโพธิธมฺเม นิยตา อนามยาติ |๑๗.๑๕๙| ตนฺตฺยาภินนฺทามเส สฺวาคตญฺจ เต ธมฺเมน จ ตฺวํ ยสสา วิโรจสิ พุทฺเธ จ ธมฺเม จ ปสนฺนมานเส สงฺเฆ จ เอกนฺตคเต อสํสเย อขณฺฑสิกฺขาปเท อาคตปฺผเล สมฺโพธิธมฺเม นิยเต อนามเยติ ฯ เปสการิยวิมานํ สตฺตรสมํ ฯ อุทฺทานํ ปญฺจ ปีฐา ตโย นาวา ปทีปา ติลทกฺขิณา เทฺว ปตี เทฺว สุณิสา อุตฺตรา สิริมา เปสการิกา วคฺโค เตน ปวุจฺจตีติ ฯ อิตฺถีวิมาเน วคฺโค ปฐโม ฯ ทุติโย จิตฺตลตาวคฺโค
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ๒- @เชิงอรรถ: ๑
- ๒ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๗ หน้าที่ ๒๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด