๑๐. สีวลีเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๙๗ · บรรทัด ๕๓๑๘
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๙๗.๖๐| ๑๐ เต เม อิชฺฌึสุ สงฺกปฺปา ยทตฺโถ ปาวิสึ กุฏึ วิชฺชาวิมุตฺตึ ปจฺเจสฺสํ มานานุสยมุชฺชหนฺติ ฯ สีวลี เถโร ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. กุฏิ ฯ ๒ ม. ทุติยกุฏิวิหารี ฯ อุทฺทานํ โคธิโก จ สุพาหุ จ วลฺลิโย อุตฺติโย อิสิ อญฺชนาวนิโย เถโร ทุเว กุฏิวิหาริโน รมณียกุฏิโก เถโร โกสลฺลวฺหยสีวลีติ ฯ วคฺโค ฉฏฺโฐ ฯ ---------------
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
- ---------------
- __________________ เถรคาถาย เอกนิปาตสฺส สตฺตมวคฺโคE-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๙๗ หน้าที่ ๒๗๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด