๕. มลิตวัมภเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๔๒ · บรรทัด ๕๕๗๙
คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ตัวบทจาก 84000.org
ภาษาไทย ฉบับหลวง
[๒๔๒]
เราเกิดความกระสันขึ้นในที่ใด เราย่อมไม่อยู่ในที่นั้น แม้เราจะยินดี อย่างนั้น ก็พึงหลีกไปเสีย แต่เราเห็นว่า การอยู่ในที่ใดจะไม่มีความ เสื่อมเสีย เราก็พึงอยู่ในที่นั้น. ๖. สุเหมันตเถรคาถา สุภาษิตชี้ลักษณะคนโง่และคนฉลาด
ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๔๒ หน้าที่ ๒๓๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด