๒. โชติทาสเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๖๙ · บรรทัด ๕๗๕๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๖๙.๑๔๓| ๒ เย [๑]- โข เต เวฆมิสฺเสน ๒- นานตฺเถน จ กมฺมุนา มนุสฺเส อุปรุนฺธนฺติ ผรุสุปกฺกมา ชนา @เชิงอรรถ: ๑ กตฺถจิ จสทฺโท ทิสฺสติ ฯ ๒ ม. เวฐมิสฺเสน ฯ เตปิ ตเถว กีรนฺติ น หิ กมฺมํ ปนสฺสติ ฯ |๒๖๙.๑๔๔| ยํ กโรติ นโร กมฺมํ กลฺยาณํ ยทิ ปาปกํ ตสฺส ตสฺเสว ทายาโท ยํ ยํ กมฺมํ ปกุพฺพตีติ ฯ โชติทาโส เถโร ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ชนา @เชิงอรรถ: ๑
- ชนา #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๖๙ หน้าที่ ๒๙๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด