๑๐. สิริมาเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๗๗ · บรรทัด ๕๘๐๖
คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ตัวบทจาก 84000.org
ภาษาไทย ฉบับหลวง
ถ้าตนมีจิตไม่ตั้งมั่น ถึงชนเหล่าอื่นจะสรรเสริญ ชนเหล่าอื่นก็สรรเสริญ เปล่า เพราะตนมีจิตไม่ตั้งมั่น ถ้าตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว ถึงชนเหล่าอื่น จะติเตียน ชนเหล่าอื่นก็ติเตียนเปล่า เพราะตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว. _______________________________ ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระมหาจุนทเถระ ๒. พระโชติทาสเถระ ๓. พระเหรัญญิกานิเถระ ๔. พระโสมมิตตเถระ ๕. พระสัพพมิตตเถระ ๖. พระมหากาลเถระ ๗. พระติสสเถระ ๘. พระกิมพิลเถระ ๙. พระนันทเถระ ๑๐. พระสิริมาเถระ จบ วรรคที่ ๒ _______________________________ เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในทุกนิบาต วรรคที่ ๓ ๑. อุตตรเถรคาถา สุภาษิตชี้ผลการปฏิบัติธรรม
ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๗๗ หน้าที่ ๒๔๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด