๕. วิสาขปัญจาลีปุตตเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๐๒ · บรรทัด ๖๐๐๘
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๐๒.๒๐๙| ๕ น อุกฺขิเป โน จ ปริกฺขิเป ปเร น โอกฺขิเป ปารคตํ น เอรเย @เชิงอรรถ: ๑ ยสฺสินฺทฺริยานีติปิ ปาโฐ ฯ น จตฺตวณฺณํ ปริสาสุ พฺยาหเร อนุทฺธโต สมฺมิตภาณิ สุพฺพโต ฯ |๓๐๒.๒๑๐| สุสุขุมนิปุณตฺถทสฺสินา มติกุสเลน นิวาตวุตฺตินา สํเสวิตพุทฺธสีลินา นิพฺพานํ น หิ เตน ทุลฺลภนฺติ ฯ วิสาโข ปญฺจาลีปุตฺโต เถโร ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- เอรเย @เชิงอรรถ: ๑
- เอรเย #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๐๒ หน้าที่ ๓๐๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด