๖. ขุชชโสภิตเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๑๒ · บรรทัด ๖๐๙๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๑๒.๒๓๔| ๖ เย จิตฺตกถี พหุสฺสุตา สมณา ปาตลิปุตฺตวาสิโน เตสญฺญตโรยมายุวา ทฺวาเร ติฏฺฐติ ขุชฺชโสภิโต ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ปนุทิสฺสานิ ฯ |๓๑๒.๒๓๕| เย จิตฺตกถี พหุสฺสุตา สมณา ปาตลิปุตฺตวาสิโน เตสญฺญตโรยมายุวา ทฺวาเร ติฏฺฐติ มาลุเตริโต ฯ |๓๑๒.๒๓๖| สุยุทฺเธน สุยิฏฺเฐน สงฺคามวิชเยน จ พฺรหฺมจริยานุจิณฺเณน เอวายํ สุขเมธตีติ ฯ ขุชฺชโสภิโต เถโร ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๑๒ หน้าที่ ๓๐๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด