๙. ยโสชเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๑๕ · บรรทัด ๖๑๑๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๑๕.๒๔๓| ๙ กาลาปพฺพงฺคสงฺกาโส กีโส ๒- ธมนิสณฺฐิโต @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อสฺสทฺธานิธ ฯ ๒ ม. ยุ. ธมนิสนฺตโต ฯ มตฺตญฺญู อนฺนปานสฺมึ อลีนมนโส ๑- นโร ฯ |๓๑๕.๒๔๔| ผุฏฺโฐ ฑํเสหิ มกเสหิ อรญฺญสฺมึ พฺรหาวเน นาโค สงฺคามสีเสว สโต ตตฺราธิวาสเย ฯ |๓๑๕.๒๔๕| ยถา พฺรหฺมา ตถา เอโก ยถา เทโว ตถา ทุเว ยถา คาโม ตถา ตโย โกลาหลํ ตตุตฺตรินฺติ ฯ ยโสโช เถโร ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ธมนิสณฺฐิโต @เชิงอรรถ: ๑
- ธมนิสณฺฐิโต #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๑๕ หน้าที่ ๓๐๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด