๑๑. อุบาลีเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๑๗ · บรรทัด ๖๑๓๖
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๑๗.๒๔๙| ๑๑ สทฺธาย อภินิกฺขมฺม นวปพฺพชิโต นโว มิตฺเต ภเชยฺย กลฺยาเณ สุทฺธาชีเว อตนฺทิเต ฯ |๓๑๗.๒๕๐| สทฺธาย อภินิกฺขมฺม นวปพฺพชิโต นโว สงฺฆสฺมึ วิหรํ ภิกฺขุ สิกฺเขถ วินยํ พุโธ ฯ |๓๑๗.๒๕๑| สทฺธาย อภินิกฺขมฺม นวปพฺพชิโต นโว กปฺปากปฺเปสุ กุสโล จเรยฺย อปุรกฺขโตติ ฯ อุปาลิ เถโร ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อทีนมนโส ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๑๗ หน้าที่ ๓๐๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด