๘. ราหุลเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๓๐ · บรรทัด ๖๒๖๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๓๐.๒๙๕| ๘ อุภเยเนว สมฺปนฺโน ราหุลภทฺโทติ มํ วิทู ยญฺจมฺหิ ปุตฺโต พุทฺธสฺส ยญฺจ ธมฺเมสุ จกฺขุมา ฯ |๓๓๐.๒๙๖| ยญฺจ เม อาสวา ขีณา ยญฺจ นตฺถิ ปุนพฺภโว @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ...สนฺทิตํ ฯ ม. ...พนฺธิตํ ฯ อรหา ทกฺขิเณยฺโยมฺหิ เตวิชฺโช อมตทฺทโส ฯ |๓๓๐.๒๙๗| กามนฺธา ชาลสญฺฉนฺนา ๑- ตณฺหาฉทนฉาทิตา ปมตฺตพนฺธุนา พทฺธา มจฺฉาว กุมินามุเข ฯ |๓๓๐.๒๙๘| ตํ กามํ อหมุชฺฌิตฺวา เฉตฺวา มารสฺส พนฺธนํ สมูลํ ตณฺหํ อพฺพุยฺห สีติภูโตสฺมิ นิพฺพุโตติ ฯ ราหุโล เถโร ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ปุนพฺภโว @เชิงอรรถ: ๑
- ปุนพฺภโว #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๓๐ หน้าที่ ๓๑๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด