๑๒. มุทิตเถรคาถา

|๓๓๔.๓๑๑| ๑๒ ปพฺพชึ ชีวิกตฺโถหํ ลทฺธาน อุปสมฺปทํ ตโต สทฺธํ ปฏิลภึ ทฬฺหวิริโย ปรกฺกมึ ฯ |๓๓๔.๓๑๒| กามํ ภิชฺชตุยํ กาโย มํสเปสี วิสียรุํ อุโภ ชนฺนุกสนฺธีหิ ชงฺฆาโย ปปตนฺตุ เม ฯ |๓๓๔.๓๑๓| นาสิสฺสํ น ปิวิสฺสามิ วิหารา จ น นิกฺขเม นปิ ปสฺสํ นิปาเตสฺสํ ตณฺหาสลฺเล อนูหเต ฯ |๓๓๔.๓๑๔| ตสฺส เมวํ วิหรโต ปสฺส วิริยปรกฺกมํ ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ มุทิโต เถโร ฯ อุทฺทานํ นาคสมาโล ภคุ จ สภิโย นนฺทโกปิ จ ชมฺพุโก เสนโก เถโร สมฺภูโต ราหุโลปิ จ ภวติ จนฺทโน เถโร ทเสเต พุทฺธสาวกา ฯ ธมฺมิโก สปฺปโก เถโร มุทิโต จาปิ เต ตโย คาถาโย เทฺว จ ปญฺญาส เถรา สพฺเพปิ เตรสาติ ฯ จตุกฺกนิปาโต นิฏฺฐิโต ฯ ---------------