๒. เตกิจฉกานิเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๔๘ · บรรทัด ๖๕๐๖
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๔๘.๓๘๑| ๒ อติหิตา วีหิ ขลคตา สาลิ น จ ลเภ ปิณฺฑํ กถมหํ กสฺสํ ฯ |๓๔๘.๓๘๒| พุทฺธมปฺปเมยฺยํ อนุสฺสร ปสนฺโน ปีติยา ผุฏฺฐสรีโร โหหิสิ สตฺตมุทคฺโค ๒- ฯ |๓๔๘.๓๘๓| ธมฺมมปฺปเมยฺยํ ฯเปฯ |๓๔๘.๓๘๔| สงฺฆมปฺปเมยฺยํ ฯเปฯ |๓๔๘.๓๘๕| อพฺโภกาเส จ ๓- วิหรสิ สีตา เหมนฺติกา อิมา รตฺติโย ฯ มา สีเตน ปเรโต วิหญฺญิตฺโถ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อิทฺธิ ฯ ๒ ม. ยุ. สตต ... ฯ ๓ ม. ยุ. จสทฺโท นตฺถิ ฯ ปวิส ตฺวํ วิหารํ ผุสิตคฺคลํ ฯ |๓๔๘.๓๘๖| ผุสิสฺสํ จตสฺโส อปฺปมญฺญาโย ตาหิ จ สุขิโต วิหริสฺสํ นาหํ สีเตน วิหญฺญิสฺสํ อนิญฺชิโต วิหรนฺโตติ ฯ เตกิจฺฉกานิ เถโร ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๔๘ หน้าที่ ๓๒๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด