๑๑. นหาตกมุนีเถรคาถา

|๓๕๗.๔๓๕| ๑๑ วาตโรคาภินีโต ตฺวํ วิหรํ กานเน วเน ปวิฏฺฐโคจเร ๑- ลูเข กถํ ภิกฺขุ กริสฺสสิ ฯ |๓๕๗.๔๓๖| ปีติสุเขน วิปุเลน ผริตฺวาน สมุสฺสยํ ลูขมฺปิ อภิสมฺโภนฺโต วิหริสฺสามิ กานเน ฯ |๓๕๗.๔๓๗| ภาเวนฺโต สตฺต โพชฺฌงฺเค อินฺทฺริยานิ พลานิ จ ฌานสุขุมสมฺปนฺโน ๒- วิหริสฺสํ อนาสโว ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ปวิทฺธโคจเร ฯ ๒ ยุ. ฌานโสขุมฺมสมฺปนฺโน ฯ |๓๕๗.๔๓๘| วิปฺปมุตฺตํ กิเลเสหิ สุทฺธจิตฺตํ อนาวิลํ อภิณฺหํ ปจฺจเวกฺขนฺโต วิหริสฺสํ อนาสโว ฯ |๓๕๗.๔๓๙| อชฺฌตฺตญฺจ พหิทฺธา จ เย เม วิชฺฌึสุ ๑- อาสวา สพฺเพ อเสสา อุจฺฉินฺนา น จ อุปฺปชฺชเร ปุน ฯ |๓๕๗.๔๔๐| ปญฺจกฺขนฺธา ปริญฺญาตา ติฏฺฐนฺติ ฉินฺนมูลกา ทุกฺขกฺขโย อนุปฺปตฺโต นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ นฺหาตกมุนิ เถโร ฯ