๒. เอกวิหาริยเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๗๑ · บรรทัด ๖๙๔๖
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๗๑.๕๓๗| ๒ ปุรโต ปจฺฉโต วาปิ อปโร เจ น วิชฺชติ อตีว ผาสุ ภวติ เอกสฺส วสโต วเน ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. วีโร ฯ ๒ ม. มายนามสฺส ฯ ยุ. มายนามา ฯ |๓๗๑.๕๓๘| หนฺท เอโก คมิสฺสามิ อรญฺญํ พุทฺธวณฺณิตํ ผาสุํ เอกวิหาริสฺส ปหิตตฺตสฺส ภิกฺขุโน ฯ |๓๗๑.๕๓๙| โยคิปีติกรํ รมฺมํ มตฺตกุญฺชรเสวิตํ เอโก อตฺถวสี ขิปฺปํ ปวิสิสฺสามิ กานนํ ฯ |๓๗๑.๕๔๐| สุปุปฺผิเต สีตวเน สีตเล คิริกนฺทเร คตฺตานิ ปริสิญฺจิตฺวา จงฺกมิสฺสามิ เอกโก ฯ |๓๗๑.๕๔๑| เอกากิโย อทุติโย รมณีเย มหาวเน กทาหํ วิหริสฺสามิ กตกิจฺโจ อนาสโว ฯ |๓๗๑.๕๔๒| เอวํ เม กตฺตุกามสฺส อธิปฺปาโย สมิชฺฌตุ สาธยิสฺสามหํ เยว นาญฺโญ อญฺญสฺส การโก ฯ |๓๗๑.๕๔๓| เอส พนฺธามิ สนฺนาหํ ปวิสิสฺสามิ กานนํ น ๑- ตโต นิกฺขมิสฺสามิ อปฺปตฺโต อาสวกฺขยํ ฯ |๓๗๑.๕๔๔| มาลุเต อุปวายนฺเต สีเต สุรภิคนฺธเก ๒- อวิชฺชํ ทาลยิสฺสามิ นิสินฺโน นคมุทฺธนิ ฯ |๓๗๑.๕๔๕| วเน กุสุมสญฺฉนฺเน ปพฺภาเร นูน สีตเล วิมุตฺติสุเขน สุขิโต รมิสฺสามิ คิริพฺพเช ฯ |๓๗๑.๕๔๖| โสหํ ปริปุณฺณสงฺกปฺโป จนฺโท ปณฺณรโส ยถา สพฺพาสวปริกฺขีโณ นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ เอกวิหาริโย เถโร ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. เน ฯ ๒ ม. สุรภิคนฺธิเก ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๗๑ หน้าที่ ๓๔๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด