๔. จูฬปันถกเถรคาถา

|๓๗๓.๕๕๗| ๔ ทนฺธา มยฺหํ คตี อาสิ ปริภูโต ปุเร อหํ ภาตา จ มํ ปณาเมสิ คจฺฉทานิ ตุวํ ฆรํ ฯ |๓๗๓.๕๕๘| โสหํ ปณามิโต สนฺโต สงฺฆารามสฺส โกฏฺฐเก ทุมฺมโน ตตฺถ อฏฺฐาสึ สาสนสฺมึ อเปกฺขวา ฯ |๓๗๓.๕๕๙| ภควา ตตฺถ อาคจฺฉิ สีสํ มยฺหํ ปรามสิ พาหายํ มํ คเหตฺวาน สงฺฆารามํ ปเวสยิ ฯ |๓๗๓.๕๖๐| อนุกมฺปาย เม สตฺถา ปาทาสิ ปาทปุญฺฉนึ เอตํ สุทฺธํ อธิฏฺเฐหิ เอกมนฺตํ สฺวธิฏฺฐิตํ ฯ |๓๗๓.๕๖๑| ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา วิหาสึ สาสเน รโต @เชิงอรรถ: ๑ ม. เตน ฯ ๒ ม. ยุ. นาสฺส ฯ สมาธึ ปฏิปาเทสึ อุตฺตมตฺถสฺส ปตฺติยา ฯ |๓๗๓.๕๖๒| ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๗๓.๕๖๓| สหสฺสกฺขตฺตุํ อตฺตานํ นิมฺมินิตฺวาน ปนฺถโก นิสีทิ อมฺพวเน ๑- รมฺเม ยาว กาลปฺปเวทนํ ฯ |๓๗๓.๕๖๔| ตโต เม สตฺถา ปาเหสิ ทูตํ กาลปฺปเวทกํ ปเวทิตมฺหิ กาลมฺหิ เวหาสานุปสงฺกมึ ฯ |๓๗๓.๕๖๕| วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท เอกมนฺตํ นิสีทหํ นิสินฺนํ มํ วิทิตฺวาน อถ สตฺถา ปฏิคฺคหิ ฯ |๓๗๓.๕๖๖| อายาโค สพฺพโลกสฺส อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห ปุญฺญกฺเขตฺตํ มนุสฺสานํ ปฏิคฺคณฺหิตฺถ ทกฺขิณนฺติ ฯ จูฬปนฺถโก เถโร ฯ