๖. อุปเสนวังคันตปุตตเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๗๕ · บรรทัด ๗๐๓๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๗๕.๕๗๗| ๖ วิวิตฺตํ อปฺปนิคฺโฆสํ วาฬมิคนิเสวิตํ เสเว เสนาสนํ ภิกฺขุ ปฏิสลฺลานการณา ฯ |๓๗๕.๕๗๘| สงฺการปุญฺชา อาหตฺวา สุสานา รถิยาหิ จ ตโต สงฺฆาฏิกํ กตฺวา ลูขํ ธาเรยฺย จีวรํ ฯ |๓๗๕.๕๗๙| นีจํ มนํ กริตฺวาน สปทานํ กุลา กุลํ ปิณฺฑิกาย จเร ภิกฺขุ คุตฺตทฺวาโร สุสํวุโต ฯ |๓๗๕.๕๘๐| ลูเขนปิ จ ๓- สนฺตุสฺเส นาญฺญํ ปตฺเถ รสํ พหุํ @เชิงอรรถ: ๑ ม. มรณาย ฯ ๒ ม. วตฺตเต ฯ ๓ ม. ลูเขนปิ วา ฯ รเสสุ อนุคิทฺธสฺส ฌาเน น รมตี มโน ฯ |๓๗๕.๕๘๑| อปฺปิจฺโฉ เจว สนฺตุฏฺโฐ ปวิวิตฺโต วเส มุนิ อสํสฏฺโฐ คหฏฺเฐหิ อนาคาเรหิ จูภยํ ฯ |๓๗๕.๕๘๒| ยถา ชโฬ จ มูโค จ อตฺตานํ ทสฺสเย ตถา นาติเวลํ ปภาเสยฺย ๑- สงฺฆมชฺฌมฺหิ ปณฺฑิโต ฯ |๓๗๕.๕๘๓| น โส อุปวเท กญฺจิ อุปฆาตํ วิวชฺชเย สํวุโต ปาติโมกฺขสฺมึ มตฺตญฺญู จสฺส โภชเน ฯ |๓๗๕.๕๘๔| สุคฺคหีตนิมิตฺตสฺส จิตฺตสฺสุปฺปาทโกวิโท สมถํ อนุยุญฺเชยฺย กาเลน จ วิปสฺสนํ ฯ |๓๗๕.๕๘๕| วิริยสาตจฺจสมฺปนฺโน ยุตฺตโยโค สทา สิยา น จ อปฺปตฺวา ทุกฺขนฺตํ ๒- วิสฺสาสํ เอยฺย ปณฺฑิโต ฯ |๓๗๕.๕๘๖| เอวํ วิหรมานสฺส สุทฺธิกามสฺส ภิกฺขุโน ขิยฺยนฺติ อาสวา สพฺเพ นิพฺพุติญฺจาธิคจฺฉตีติ ฯ อุปเสโน วงฺคนฺตปุตฺโต เถโร ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- พหุํ @เชิงอรรถ: ๑
- พหุํ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๗๕ หน้าที่ ๓๕๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด