๖. มิตตกาลีเถรีคาถา

|๔๔๔.๙๒| ๖ สทฺธาย ปพฺพชิตฺวาน อคารสฺมา อนคาริยํ วิจริหํ เตน เตน ลาภสกฺการอุสฺสุกา ฯ |๔๔๔.๙๓| ริญฺจิตฺวา ปรมํ อตฺถํ หีนมตฺถํ อเสวิหํ กิเลสานํ วสํ คนฺตฺวา สามญฺญตฺถํ นิรชฺชิหํ ๒- ฯ |๔๔๔.๙๔| ตสฺสา เม อหุ สํเวโค นิสินฺนาย วิหารเก อุมฺมคฺคปฏิปนฺนมฺหิ ตณฺหาย วสมาคตา ฯ |๔๔๔.๙๕| อปฺปกํ ชีวิตํ มยฺหํ ชรา พฺยาธิ จ มทฺทติ ปุรายํ ภิชฺชติ กาโย น เม กาโล ปมชฺชิตุํ ฯ |๔๔๔.๙๖| ยถาภูตมเวกฺขนฺตี ขนฺธานํ อุทยพฺพยํ วิมุตฺตจิตฺตา อุฏฺฐาสึ กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ มิตฺตกาลี ๓- ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. อฏฺฏิตา ฯ ยุ. อทฺทิตา ฯ ๒ ม. น พุชฺฌิหํ ฯ ๓ ม. มิตฺตากาฬี ฯ