๙. ภัททากุณฑลาเถรีคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๔๔๗ · บรรทัด ๙๒๒๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๔๔๗.๑๐๗| ๙ ลูนเกสี ปงฺกธรี เอกสาฏี ปุเร จรึ อวชฺเช วชฺชมตินี วชฺเช จาวชฺชทสฺสินี |๔๔๗.๑๐๘| ทิวาวิหารา นิกฺขมฺม คิชฺฌกูฏมฺหิ ปพฺพเต อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ |๔๔๗.๑๐๙| นิหจฺจ ชานุํ วนฺทิตฺวา สมฺมุขา อญฺชลี ๑- อหํ ฯ เอหิ ภทฺเทติ อวจ สา เม อาสูปสมฺปทา ฯ |๔๔๗.๑๑๐| จิณฺณา องฺคา จ มคธา วชฺชี กาสี จ โกสลา อนณา ปณฺณาสวสฺสานิ รฏฺฐปิณฺฑํ อภุญฺชิหํ ฯ |๔๔๗.๑๑๑| ปุญฺญํ จ ปสวิ ๒- พหุํ สปฺปญฺโญยํ ๓- อุปาสโก โย ภทฺทาย จีวรมทาสิ มุตฺตาย ๔- สพฺพคนฺเถหิ ฯ ภทฺทา กุณฺฑลา ๕- ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ชานุํ
- ชานนE-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๔๔๗ หน้าที่ ๔๕๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด