๒. วาสิฏฐีเถรีคาถา

๒ |๔๕๒.๑๓๓| ปุตฺตโสเกนหํ อฏฺฏา ขิตฺตจิตฺตา วิสญฺญินี นคฺคา ปกิณฺณเกสี จ โรทํ ๓- เตน วิจาริหํ ฯ |๔๕๒.๑๓๔| วีถิสงฺการกูเฏสุ สุสาเน รถิยาสุ จ อจรึ ตีณิ วสฺสานิ ขุปฺปิปาสาสมปฺปิตา ฯ |๔๕๒.๑๓๕| อถทฺทสามิ สุคตํ นครํ มิถิลํ คตํ อทนฺตานํ ทเมตารํ สมฺพุทฺธํ อกุโตภยํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. นานุญฺญาโต ฯ ๒ ยุ. อพฺพุหิ ฯ ๓ โป. ม. เตน ฯ |๔๕๒.๑๓๖| สํ จิตฺตํ ปฏิลทฺธาน วนฺทิตฺวาน อุปาวิสึ โส เม ธมฺมมเทเสสิ อนุกมฺปาย โคตโม ฯ |๔๕๒.๑๓๗| ตสฺส ธมฺมํ สุณิตฺวาน ปพฺพชึ อนคาริยํ ยุญฺชนฺตี สตฺถุ วจเน สจฺฉากาสึ ปทํ สิวํ ฯ |๔๕๒.๑๓๘| สพฺเพ โสกา สมุจฺฉินฺนา ปหีนา เอตทนฺติกา ปริญฺญาตา หิ เม วตฺถู ยโต โสกาน สมฺภโว ฯ วาสิฏฺฐี ฯ