๑. มัณฑุกเทวปุตตวิมาน

|๕๑.๖๒๓| ๑ โก เม วนฺทติ ปาทานิ อิทฺธิยา ยสสา ชลํ อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน สพฺพา โอภาสยํ ทิสาติ ฯ |๕๑.๖๒๔| มณฺฑุโกหํ ปุเร อาสึ อุทเก วาริโคจโร ตว ธมฺมํ สุณนฺตสฺส อวธิ วจฺฉปาลโก |๕๑.๖๒๕| มุหุตฺตํ จิตฺตปสาทสฺส อิทฺธึ ปสฺส ยสญฺจ เม อานุภาวญฺจ เม ปสฺส วณฺณํ ปสฺส ชุติญฺจ เม |๕๑.๖๒๖| เย จ เต ทีฆมทฺธานํ ธมฺมํ อสฺโสสุํ โคตม ปตฺตา เต อจลฏฺฐานํ ยตฺถ คนฺตฺวา น โสจเรติ ฯ มณฺฑุกเทวปุตฺตวิมานํ ปฐมํ ฯ