๖. กรณียวิมาน ที่ ๑
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๕๖ · บรรทัด ๒๐๓๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๕๖.๖๘๗| ๖ อุจฺจมิทํ มณิถูณํ วิมานํ สมนฺตโต ทฺวาทส โยชนานิ @เชิงอรรถ: ๑ ม. อนนฺตรํ ฯ ... เป ... วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ |๕๖.๖๘๘| โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต ... เป ... ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ |๕๖.๖๘๙| กรณียานิ ปุญฺญานิ ปณฺฑิเตน วิชานตา สมคฺคเตสุ พุทฺเธสุ ยตฺถ ทินฺนํ มหปฺผลํ |๕๖.๖๙๐| อตฺถาย วต เม พุทฺโธ อรญฺญา คามมาคโต ตตฺถ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ตาวตึสูปโค อหํ |๕๖.๖๙๑| เตน เมตาทิโส วณฺโณ ... เป ... วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ (๒) กรณียวิมานํ ฉฏฺฐํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๕๖ หน้าที่ ๑๐๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด