๒. สูกรเปตวัตถุ
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๘๗ · บรรทัด ๒๙๘๓
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๘๗.๔| ๒ กาโย เต สพฺพโส วณฺโณ สพฺพา โอภาสเต ทิสา มุขํ เต สูกรสฺเสว กึ กมฺมมกรา ๓- ปุเรติ ๔- ฯ |๘๗.๕| กาเยน สญฺญโต อาสึ วาจายาสึ อสญฺญโต เตน เมตาทิโส วณฺโณ ยถา ปสฺสสิ นารท |๘๗.๖| ตนฺตฺยาหํ นารท พฺรูมิ สามํ ทิฏฺฐมิทนฺตยา @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. โอโฆ ฯ ๒ ยุ. โอฆพีชํ ฯ ๓ ม. ยุ. กมฺมมการี ฯ ๔ ม. อิติสทฺโท นตฺถิ ฯ มากาสิ มุขสา ปาปํ มา โข สูกรมุโข อหูติ ฯ สูกรเปตวตฺถุ ทุติยํ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ทิฏฺฐมิทนฺตยา @เชิงอรรถ: ๑
- ทิฏฺฐมิทนฺตยา #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๘๗ หน้าที่ ๑๕๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด