๒. ปัณณิกชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๐๒ · บรรทัด ๖๗๗เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๑๐๒]
โย ทุกฺขผุฏฺฐาย ภเวยฺย ตาณํ โส เม ปิตา ทุพฺภิ ๒- วเน กโรติ สา กสฺส กนฺทามิ วนสฺส มชฺเฌ โย ตายิตา โส สหสา ๓- กโรตีติ ฯ ปณฺณิกชาตกํ ทุติยํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ปโรสตญฺเจปิ ฯ ๒ สี. ยุ. ทูภิ ฯ ๓ ม. สหสํ ฯ
ซ่อนที่มาต่าง
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๐๒ หน้าที่ ๓๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด