๑๐. ทุติยปลายิชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๐๙ · บรรทัด ๑๗๖๔เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๐๙]
ธชมปริมิตํ อนนฺตปารํ ทุปฺปสหํ ธงฺเกหิ สาครมิว คิริมิว อนิเลน ทุปฺปสโห ๗- ทุปฺปสโห ๗- อหมชฺช ตาทิเสน ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. สภาภิวสฺเสภิ ฯ ๒ สี. ม. ถรุคฺคหา ฯ ๓ ม. อภิธาวถ จูปธาวถ จ ฯ @ ๔ ม. วิวิธา วินาทิตา ฯ ๕ ม. ... โฆโส ยถา วิชฺชุลตา ... ฯ @ ๖ ทุติยปลายิตชาตกํ ฯ ๗ ม. ทุปฺปสโยฺห ฯ
ซ่อนที่มาต่าง
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๐๙ หน้าที่ ๘๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด