๙. ติรีติวัจฉชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๗๖ · บรรทัด ๒๐๗๕เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
นยิมสฺส วิชฺชามยมตฺถิ กิญฺจิ น พนฺธโว โน ปน เต สหาโย อถ เกน วณฺเณน ติรีติวจฺโฉ ๒ เตทณฺฑิโก ภุญฺชติ อคฺคปิณฺฑํ ฯ
อาปาสุ เม ยุทฺธปราชิตสฺส เอกสฺส กตฺวา วิวนสฺมิ โฆเร ปสารยิ กิจฺฉคตสฺส ปาณึ เตนุทฺธตารึ ทุขสมฺปเรโต ฯ
เอตสฺส กิจฺเฉน อิธานุปตฺโต เวยฺยาสิโน ๓ วีสย ชีวโลเก ลาภารโห ตาต ติรีติวจฺโฉ เทถสฺส โภคํ ยชิตญฺจ ๔ ยญฺญนฺติ ฯ ติริติวจฺฉชาตกํ นวมํ ฯ ___________ #๑ ม. ติรีฏ ... ฯ ๒ ม. ติรีฏวจฺโฉ ฯ ๓ สี. เวสายิโน ฯ ม. เวสายิโน วิสยา ฯถ #๔ ม. ยชถญฺจ ฯ สี. ยุ. ยชตญฺจ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๗๖ หน้าที่ ๑๐๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด