๗. โรมชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๓๐ · บรรทัด ๒๓๐๕เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
วสฺสานิ ปญฺญาส สมาธิกานิ วาสิมฺหิ เสลสฺส คุหาย โรมก อสงฺกมานา อภินิพฺพุตจิตฺตา ๓ หตฺถตฺถมายนฺติ ๔ มมณฺฑชา ปุเร ฯ
เตทานิ วงฺกงฺค ๕ กิมตฺถมุสฺสุกฺกา ๖ ภชนฺติ อญฺญํ คิริกนฺทรํ ทิชา นนุ น มญฺญนฺติ มมํ ยถา ปุเร จิรมฺปวุฏฺฐา อถวา น เต อิเม ฯ
ชานาม ตํ น มยํ สมฺมุฬฺหา ๗ เสฺวว ตฺวํ เต มยมสฺม นญฺเญ ๘ #๑ ม. ราชโภคฺคํ ฯ ๒ ม. สสารถึ ฯ ๓ ม. อภินิพฺพุตตฺตา ฯ ๔ ม. หตฺลตฺตมายนฺติ ฯ #๕ สี. ม. วกฺกงฺค ฯ ๖ ม. กิมตฺถมุสฺสุกา ฯ ๗ ม. สมฺปมุฬฺหา ฯ ๘ ม. นาญฺเญ ฯ จิตฺตญฺจ เต อสฺมิ ชเน ปทุฏฺฐํ อาชีวก ๑ เตน ตํ อุตฺตสามาติ ฯ โรมชาตกํ สตฺตมํ ฯ ___________ ๘ มหิสชาตกํ ๒-่
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๔๓๐ หน้าที่ ๑๑๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด