๑๐. สีลวีมังสชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๖๙ · บรรทัด ๒๔๖๓เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สีลํ กิเรว กลฺยาณํ สีลํ โลเก อนุตฺตรํ ปสฺส โฆรวิโส นาโค สีลวาติ น หญฺญติ ฯ
โสหํ สีลํ สมาทิสฺสํ โลเก อนุมตํ สิวํ #๑ ม. ปุณฺณิกา ฯ ๒ ม. ปุณฺณิกํ ฯ อริยวุตฺติสมาจาโร เยน วุจฺจติ สีลวา ฯ
ญาตีนญฺจ ปิโย โหติ มิตฺเตสุ จ วิโรจติ กายสฺส เภทา สุคตึ อุปปชฺชติ สีลวาติ ฯ สีลวีมํสชาตกํ ทสมํ ฯ( อพฺภนฺตรวคฺโค จตุตฺโถ ฯ __________ ตสฺสุทฺทานํ ทุม กํส วรุตฺตมพฺยคฺฆมิคา มณโย มณิ สาลุกมวฺหยโน อนุสาสนิโย ปิจ มจฺฉวโร มณิกุณฺฑลเกน กิเรน ทส ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๔๖๙ หน้าที่ ๑๒๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด