๔. โลหกุมภิชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๕๕๔ · บรรทัด ๒๘๐๑เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
ทุชฺชีวิตมชีวิมฺห เยสนฺโน น ททามเส ๔ วิชฺชมาเนสุ โภเคสุ ทีปํ นากมฺห อตฺตโน ฯ
สฏฺฐึ ๕ วสฺสสหสฺสานิ ปริปุณฺณานิ สพฺพโส นิรเย ปจฺจมานานํ กทา อนฺโต ภวิสฺสติ ฯ
นตฺถิ อนฺโต กุโต อนฺโต น อนฺโต ปฏิทิสฺสติ #๑ ม. วินสา ฯ ๒ ม. อตีตมทฺธานํ ฯ ๓ สี. ยุ. กมฺมสฺส ฯ ๔ ม. เย สนฺเต น ททมฺหเส ฯ #๕ ม. สฏฺฐิ ฯ ตทาหิ ปกตํ ปาปํ มม ตุยฺหญฺจ มาริส ๑ ฯ
โสหํ นูน อิโต คนฺตฺวา โยนึ ลทฺธาน มานุสึ วทญฺญู สีลสมฺปนฺโน กาหามิ กุสลํ พหุนฺติ ฯ โลหกุมฺภิชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๕๕๔ หน้าที่ ๑๓๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด