๑๐. มุณิกชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๐ · บรรทัด ๑๙๗เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
มา มุณิกสฺส ปิหยิ อาตุรนฺนานิ ภุญฺชติ อปฺโปสฺสุกฺโก ภุสงฺขาท เอตํ ทีฆายุลกฺขณนฺติ ฯ มุณิกชาตกํ ทสมํ ฯ กุรุงฺควคฺโค ตติโย ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ กุรุงฺคสฺส กุกฺกุร โภชวโร ๒- ปุน วาฬวสฺสสิริวยโน ๓- มหิฬามุข นามนุญฺญวโร วหเต ธุร มุณิเกน ทส ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. คมฺภีรวตฺตนี ฯ ๒ ม. โคชวโร ฯ ๓ ม. ... สิริวหยโน ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- ฯ @เชิงอรรถ: ๑
- ฯ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๐ หน้าที่ ๑๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด