๙. กาฬพาหุชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๖๑๔ · บรรทัด ๓๐๐๓เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
ยํ อนฺนปานสฺส ปุเร ลภาม ตนฺทานิ สาขมิคเมว คจฺฉติ คจฺฉามทานิ วนเมว ราธ อสกฺกตาวมฺห ธนญฺชยาย ฯ
ลาโภ อลาโภ ยโส อยโส จ นินฺทา ปสํสา จ สุขํ จ ทุกฺขํ เอเต อนิจฺจา มนุเชสุ ธมฺมา มา โสจิ กึ โสจสิ โปฏฺฐปาท ฯ
อทฺธา ตุวํ ปณฺฑิตโกสิ ราธ ชานาสิ อตฺถานิ อนาคตานิ #๑ สี. ม. ปทฺธคุํ ฯ ๒ สี. ยาว ปาติ นิมิสติ ฯ ม. ยาว พฺยาติ นิมิสติ ฯ #๓ ม. รสตี ฯ ๔ ม. วตปฺปทฺเธ ฯ ๕ สี. ม. วีตํ ฯ กตํ นุโข สาขมิคํ ทกฺขาม ๑ นิทฺธาปิตํ ๒ ราชกุลโตว ชมฺมํ ฯ
จาเลติ กณฺณํ ภกุฏึ กโรติ มุหุํ มุหุํ ภายเต ๓ กุมาเร สยเมว ตํ กาหติ กาฬพาหุ เยนารกา ฐสฺสติ อนฺนปานาติ ฯ กาฬพาหุชาตกํ นวมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๖๑๔ หน้าที่ ๑๔๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด