๓. เวนสาขชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๗๑๒ · บรรทัด ๓๓๘๕เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
นยิทํ นิจฺจํ ภวิตพฺพํ พฺรหฺมทตฺต เขมํ สุภิกฺขํ สุขตา ๒ จ กาเย อตฺถจฺจเย มา อหุ สมฺปมูโฬฺห ภินฺนปฺลโว สาครสฺเสว มชฺเฌ ฯ
ยานิ กโรติ ปุริโส ตานิ อตฺตนิ ปสฺสติ กลฺยาณการี กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกํ ยาทิสํ วปเต พีชํ ตาทิสํ รุหเต ๓ ผลํ ฯ
อิทํ ตทาจริยวโจ ปาราจริโย ๔ ยทพฺรวิ มาสฺสุ ๕ ตฺวํ อกริ ปาปํ ยนฺตํ ๖ ปจฺฉา กตํ ตเป ฯ
อยเมว โส ปิงฺคิโย ๗ เวนสาโข ๘ #๑ สี. ยุ. โธนสาขชาตกํ ฯ ๒ สี. สุหตา ฯ ๓ สี. ม. หรเต ฯ ๔ สี. ม. ปาราสริโย ฯ #๕ ม. มาสุ ฯ ๖ ม. ยํ ตฺวํ ฯ ๗ ม. ปิงฺคิย ฯ ๘ สี. ยุ. โธนสาโข ฯ ยมฺหิ ฆาตยึ ขตฺติยานํ สหสฺสํ อลงฺกเต จนฺทนสารลิตฺเต ๑ ตเมว ทุกฺขํ ปจฺจาคตํ มมํ ฯ
สามาปิ โข จนฺทนลิตฺตคตฺตี ๒ สิงฺคูว ๓ โสภญฺชนกสฺส อุคฺคตา อทิสฺวา กาลํ กริสฺสามิ อุพฺพรึ ตํ เม อิโต ทุกฺขตรํ ภวิสฺสตีติ ฯ เวนสาขชาตกํ ตติยํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๗๑๒ หน้าที่ ๑๖๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด