๖. การันทิยชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๗๒๗ · บรรทัด ๓๔๕๔เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
เอโก อรญฺเญ คิริกนฺทรายํ ปคฺคยฺห มหนฺตเสลํ ปเวชฺฌสิ ๓ ปุนปฺปุนํ สนฺตรมานรูโป การนฺทิย ๔ โกนุ ตวยิธตฺโถ ฯ
อหญฺหิมํ สาครเสวิตนฺตํ สมํ กริสฺสามิ ยถาปิ ปาณึ ๕ วิกีริย สานูนิ จ ปพฺพตานิ [๖] ตสฺมา เสลํ กนฺทรายํ ๗ ปกฺขิปามิ ฯ
นยิมํ มหึ อรหติ ปาณิกปฺปํ สมํ มนุสฺโส กรณายเมโก มญฺญามิ มญฺเญว ทรึ ชิคึสํ ๘ #๑ สี. น มํ ตํ อาคมิสฺสติ ฯ ๒ ม. โกรณฺฑิยชาตกํ ฯ ๓ ม. ปคฺคยฺห ปคฺคยฺห # สิลํ ปเวจฺฉสิ ฯ สี. เสลํ ฯ ๔ ม. โกรณฺฑิย ฯ ๕ ม. ปาณิ ฯ ๖ ม. จ ฯ #๗ สี. ม. สิลํ ทริยา ฯ ๘ ม. ชิคีสํ ฯ การนฺทิย หายสิ ๑ ชีวโลกํ ฯ
สเจ อยํ ภูตธรํ น สกฺโก ๒ สมํ มนุสฺโส กรณายเมโก เอวเมว ตฺวํ พฺรเหฺม อิเม มนุสฺเส นานาทิฏฺฐิเก นานยิสฺสสิ เต ฯ
สงฺขิตฺตรูเปน ภวํ มมตฺถํ อกฺขาสิ การนฺทิย ๓ เอวเมตํ ยถา น สกฺกา ปฐวี สมายํ กาตุํ ๔ มนุสฺเสน ตถา มนุสฺสาติ ฯ การนฺทิยชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๗๒๗ หน้าที่ ๑๖๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด