๙. สุวรรณมิคชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๗๔๓ · บรรทัด ๓๕๑๓เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
วิกฺกม เร มหามิค ๒ วิกฺกม เร หรีปท ๓ ฉินฺท วรตฺติกํ ๔ ปาสํ นาหํ เอกา วเน รเม ฯ
วิกฺกมามิ น ปาเรมิ ภูมึ สุมฺภามิ เวคสา ทโฬฺห วรตฺติโก ๕ ปาโส ปาทํ เม ปริกนฺตติ ฯ
อตฺถรสฺสุ ปลาสานิ อสึ นิพฺพาห ลุทฺทก ปฐมํ มํ วธิตฺวาน หน ปจฺฉา มหามิคํ ฯ
น เม สุตํ วา ทิฏฺฐํ วา ภาสนฺตึ มานุสึ มิคึ ตฺวญฺจ ภทฺเท สุขี โหหิ เอโส จาปิ มหามิโค ฯ
เอวํ ลุทฺทก นนฺทสฺสุ สห สพฺเพหิ ญาติภิ #๑ ม. เฉเทหิ ฯ ๒ ม. หริปาท ฯ ๓ ม. มหามิค ฯ ๔ ม. วารตฺติกํ ฯ #๕ ม. วารตฺติโก ฯ ยถาหมชฺช นนฺทามิ มุตฺตํ ทิสฺวา มหามิคนฺติ ฯ สุวณฺณมิคชาตกํ นวมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๗๔๓ หน้าที่ ๑๗๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด