๔. จุลลธนุคคหชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๘๑๘ · บรรทัด ๓๗๗๗เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สพฺพํ ภณฺฑํ สมาทาย ปารํ ติณฺโณสิ พฺราหฺมณ ปจฺจาคจฺฉ ลหุํ ขิปฺปํ มมฺปิ ตาเรหิทานิ โภ ๔ ฯ
อสนฺถุตํ มํ จิรสนฺถุเตน นิมินิ ๕ โภตี อธุวํ ๖ ธุเวน มยาปิ โภตี นิมิเนยฺย อญฺญํ อิโต อหํ ทูรตรํ คมิสฺสํ ฯ
กายํ เอฬคณิคุมฺเพ ๗ กโรติ อหุหาสิยํ นยิธ นจฺจํ วา คีตํ วา ตาลํ วา สุสมาหิตํ อนมฺหิกาเล ๘ สุสฺโสณิ กินฺนุ ชคฺฆสิ โสภเน ฯ
สิคาล พาล ทุมฺเมธ อปฺปปญฺโญสิ ชมฺพุก #๑ ยุ. ทีฆเมตํ ฯ ๒ ม. สมาสชฺช ฯ ๓ ม. นางฺคปุตฺตปิเนน วา ฯ ๔ สี. ม. ทานิโต ฯ #๕ ม. นิมีนิ ฯ ๖ ม. อทฺธุวํ ฯ ๗ สี. ม. เอลคลาคุมฺเพ ฯ ๘ ยุ. อนมฺหกาเล ฯ ชินฺโน ๑ มจฺฉญฺจ เปสิญฺจ กปโณ วิย ฌายสิ ฯ
สุทสฺสํ วชฺชมญฺเญสํ อตฺตโน ปน ทุทฺทสํ ชินฺนา ปติญฺจ ชารญฺจ มมฺปิ ตฺวญฺเญว ๒ ฌายสิ ฯ
เอวเมตํ มิคราช ยถา ภาสสิ ชมฺพุก สา นูนาหํ อิโต คนฺตฺวา ภตฺตุ เหสฺสํ วสานุคา ฯ
โย หเร มตฺติกํ ถาลํ กํสถาลมฺปิ โส หเร กตํเยว ๓ ตยา ปาปํ ปุนเปวํ กริสฺสสีติ ฯ จุลฺลธนุคฺคหชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๘๑๘ หน้าที่ ๑๘๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด