๔. เนรุชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๘๔๙ · บรรทัด ๓๘๙๕เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
กาโกลา กากสงฺฆา จ มยญฺจ ปตตํ วรา สพฺเพว สทิสา โหม อิมํ อาคมฺม ปพฺพตํ ฯ
อิธ สีหา จ พฺยคฺฆา จ สกุณา ๒ จ มิคาธมา #๑ ม. มีเฬฺหน ฯ ๒ สี. ม. สิงฺคาลา ฯ สพฺเพว สทิสา โหนฺติ อยํ โก นาม ปพฺพโต ฯ
อิมํ เนรุนฺติ ๑ ชานนฺติ มนุสฺสา ปพฺพตุตฺตมํ อิธ วณฺเณน สมฺปนฺนา วสนฺติ สพฺพปาณิโน ฯ
อมานนา ยตฺถ สิยา สนฺตานํ วา วิมานนา หีนสมฺมานนา วาปิ น ตตฺถ วสตี ๒ วเส ฯ
ยตฺถ อลโส จ ทกฺโข จ สูโร ภีรุ จ ปูชิยา น ตตฺถ สนฺโต วสนฺติ อวิเสสกเร นเค ๓ ฯ
นายํ เนรุ วิภชติ หีนอุกฺกฏฺฐมชฺฌิเม อวิเสสกโร เนรุ หนฺท เนรุํ ชหามเสติ ฯ เนรุชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๘๔๙ หน้าที่ ๑๙๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด