๖. มิคาโลปชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๘๖๓ · บรรทัด ๓๙๓๔เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
น เม รุจิ ๑ มิคาโลป ยสฺส เต ตาทิสี คติ อตุจฺจํ ตาต คจฺฉสิ ๒ อภูมึ ตาต เสวสิ ฯ
จตุกฺกณฺณํว เกทารํ ยถา เต ปฐวี สิยา ตโต ตาต นิวตฺตสฺสุ มาสุ เอตฺโต ปรํ คมิ ฯ
สนฺติ อญฺเญปิ สกุณา ปตฺตยานา วิหงฺคมา อุกฺขิตฺตา ๓ วาตเวเคน นฏฺฐา เต สสฺสตีสมา ฯ
อกตฺวา อปรณฺณสฺส ๔ ปิตุ วุฑฺฒสฺส ๕ สาสนํ #๑ ม. รุจฺจิ ฯ ๒ สี. ม. ปตสิ ฯ ๓ สี. ม. อกฺขิตฺตา ฯ ๔ ม. อปนนฺทสฺส ฯ #๕ ม. วุทฺธสฺส ฯ เอวมุปริปิ ฯ กาลวาเต อติกฺกมฺม เวรมฺภานํ วสํ อคา ฯ
ตสฺส ปุตฺตา จ ทารา จ เย จญฺเญ อนุชีวิโน สพฺเพ พฺยสนมาปาทุํ อโนวาทกเร ทิเช ฯ
เอวมฺปิ อิธ วุฑฺฒานํ โย วากฺยํ นาวพุชฺฌติ อติสีมํ จโร ๑ ทิตฺโต คิชฺโฌ วาตีตสาสโน สพฺเพ พฺยสนํ ปปฺโปนฺติ อกตฺวา พุทฺธสาสนนฺติ ๒ ฯ มิคาโลปชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๘๖๓ หน้าที่ ๑๙๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด