๖. ปัพพชิตวิเหฐกชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๙๓๗ · บรรทัด ๔๑๖๘เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
ทุพฺพณฺณรูปํ ตฺวมริยวณฺณี ปุรกฺขิตฺวา ๕ ปญฺชลิโก นมสฺสสิ เสยฺโย นุ เต โส อุทาหุ ๖ สริกฺโข นามํ ปรสฺสตฺตโน จาปิ พฺรูหิ ฯ
น นามโคตฺตํ คณฺหนฺติ ราช สมคฺคตานุชฺชุคตาน ๗ เทวา อหญฺจ เต นามเธยฺยํ วทามิ สกฺโกหมสฺมี ติทสานมินฺโท ฯ
โย ทิสฺวา ภิกฺขุํ จรณูปปนฺนํ ปุรกฺขิตฺวา ๕ ปญฺชลิโก นมสฺสติ ปุจฺฉามิ ตํ เทวราเชตมตฺถํ #๑ ม. อนุโภติ ฯ ๒ ม. เยว ฯ ๓ สี. ยุ. สคฺเค จ โมทตีติ ฯ #๔ ม. วิชฺชาธรชาตกํ ฯ สี. ยุ. ธชวิเหฐกชาตกํ ฯ ๕ ม. ปุรกฺขตฺวา ฯ #๖ ม. อุทา ฯ ๗ ม. สมฺมคฺคตา.. ฯ อิโต จุโต กึ ลภเต สุขํ โส ฯ
โย ทิสฺวา ภิกฺขุํ จรณูปปนฺนํ ปุรกฺขิตฺวา ปญฺชลิโก นมสฺสติ ทิฏฺเฐว ธมฺเม ลภเต ปสํสํ สคฺคญฺจ โส ยาติ สรีรเภทา ฯ
ลกฺขี วต เม อุทปาทิ อชฺช ยํ วาสวํ ภูติปติทฺทสาม ๑ ภิกฺขุญฺจ ทิสฺวาน ตุวญฺจ สกฺก กาหามิ ปุญฺญานิ อนปฺปกานิ ฯ
อทฺธา หเว เสวิตพฺพา สปญฺญา พหุสฺสุตา เย พหุฐานจินฺติโน ภิกฺขุญฺจ ทิสฺวาน มมญฺจ ราช กโรหิ ปุญฺญานิ อนปฺปกานิ ฯ
อกฺโกธโน นิจฺจปสนฺนจิตฺโต สพฺพาติถียาจโยโค ภวิตฺวา นิหญฺญ ๒ มานํ อภิวาทยิสฺสํ สุตฺวาน เทวินฺท สุภาสิตานีติ ฯ ปพฺพชิตวิเหฐกชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ _______________ #๑ ม. ภูตปติทฺทสาม ฯ ๒ ม. นิหจฺจ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๙๓๗ หน้าที่ ๒๐๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด