๒. มโนชชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๙๗๖ · บรรทัด ๔๓๐๓เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
Yathā cāpo ninnamati jiyā cāpi nikujjati 3- haññate nūna manojo migarājā sakhā mama.
Handadāni vanantāni pakkamāmi yathāsukhaṃ netādisā sakhā honti labbhā me jīvato sakhā.
Na pāpajanasaṃsevī accantaṃ sukhamedhati @Footnote: 1 Ma. sa phāti . 2 Ma. agginikāsiphālimaṃ . 3 Ma. nikūjati. Manojaṃ passa semānaṃ giriyassānusāsanī 1- .
Na pāpasampavaṅkena mātā puttena nandati manojaṃ passa semānaṃ acchannaṃ samhi lohite.
Evamāpajjate poso pāpiyo ca nigacchati yo ve hitāna vacanaṃ na karoti atthadassinaṃ.
Evañca so hoti tatova 2- pāpiyo yo uttamo adhamajanūpasevī passuttamaṃ adhamajanūpaseviṃ 3- migādhipaṃ saravaraveganiddhutaṃ.
Nihīyati puriso nihīnasevī na ca hāyetha kadāci tulyasevī seṭṭhamupagamañca udeti khippaṃ tasmā attano uttaraṃ 4- bhajethāti. Manojajātakaṃ dutiyaṃ.
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๙๗๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด