๔. มาตุโปสกคิชฌชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๙๙๐ · บรรทัด ๔๓๔๒เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
เต กถนฺนุ กริสฺสนฺติ วุฑฺฒา คิริทรีสยา อหํ พนฺโธสฺมิ ๙ ปาเสน นิลิยสฺส วสํ คโต ฯ
กึ คิชฺฌ ปริเทเวสิ กา นุ เต ปริเวทนา #๑ ม. ภิกฺขา จ ฯ ๒ สี. ม. มรณสญฺญิโน ฯ ๓ ม. ลทฺธาย ยกฺขา ฯ #๔ ม. รสสา อุเปตํ ฯ ๕ ม. เหหิติ ภิกฺขิเต ฯ ๖ สี. ยุ. มเมส ฯ #๗ ม. สุตโน ฯ ๘ ม. คจฺฉมาทาย ฯ ๙ ม. พทฺโธสฺมิ ฯ นเม สุโต วา ทิฏฺโฐ วา ภาสนฺโต มานุสึ ทิโช ฯ
ภรามิ มาตาปิตโร วุฑฺเฒ คิริทรีสเย เต กถนฺนุ กริสฺสนฺติ อหํ วสํ คโต ตว ฯ
ยนฺนุ คิชฺโฌ โยชนสตํ กุณปานิ อเวกฺขติ กสฺมา ชาลญฺจปาสญฺจ อาสชฺชาปิ น พุชฺฌสิ ฯ
ยทา ปราภโว โหติ โปโส ชีวิตสงฺขเย อถ ชาลญฺจ ปาสญฺจ อาสชฺชาปิ น พุชฺฌติ ฯ
ภรสฺสุ มาตาปิตโร วุฑฺเฒ คิริทรีสเย มยา ตฺวํ สมนุญฺญาโต โสตฺถึ ปสฺสาหิ ญาตเก ฯ
เอวํ ลุทฺทก นนฺทสฺสุ สห สพฺเพหิ ญาติภิ ภริสฺสํ มาตาปิตโร วุฑฺเฒ คิริทรีสเยติ ฯ มาตุโปสกคิชฺฌชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๙๙๐ หน้าที่ ๒๑๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด