๖. ทสรรณกชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๐๐๗ · บรรทัด ๔๓๘๖เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๑๐๐๗]
ทสณฺณกํ ๖- ติขิณธารํ อสึ สมฺปนฺนปายินํ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. เมธกํ ฯ ๒ ม. วูปสมฺมตํ ฯ ๓ ม. พหู อฏฺฏา เม ตีริตา ฯ ๔ สี. ยุ. อถายํ ฯ @ ๕ ม. สพฺพตฺถ ปณฺณกชาตกํ ฯ ๖ ม. ปณฺณกํ ฯ ปริสายํ ปุริโส คิลติ กึ ทุกฺกรตรํ ตโต ยทญฺญํ ทุกฺกรํ ฐานํ ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโต ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๐๐๗ หน้าที่ ๒๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด