๖. ทสรรณกชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๐๐๗ · บรรทัด ๔๓๘๖เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๑๐๐๗]
ทสณฺณกํ ๖- ติขิณธารํ อสึ สมฺปนฺนปายินํ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. เมธกํ ฯ ๒ ม. วูปสมฺมตํ ฯ ๓ ม. พหู อฏฺฏา เม ตีริตา ฯ ๔ สี. ยุ. อถายํ ฯ @ ๕ ม. สพฺพตฺถ ปณฺณกชาตกํ ฯ ๖ ม. ปณฺณกํ ฯ ปริสายํ ปุริโส คิลติ กึ ทุกฺกรตรํ ตโต ยทญฺญํ ทุกฺกรํ ฐานํ ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโต ฯ
ซ่อนที่มาต่าง
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- สมฺปนฺนปายินํ @เชิงอรรถ: ๑
- สมฺปนฺนปายินํ #๑E-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๐๐๗ หน้าที่ ๒๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด